Calum von Moger και δάκρυα για την αδελφότητα

Το απόγευμα της 6ης Μαΐου, ο 31χρονος Αυστραλός bodybuilder και ηθοποιός Calum von Moger, γνωστός για τον ρόλο του ως Arnold Schwarzenegger, έπαιξε την ταινίαΜεγαλύτερος,πήδηξε από ένα παράθυρο δεύτερου ορόφου σε μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Ο τραυματισμός που προέκυψε στη σπονδυλική στήλη χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση και αρκετές ημέρες σε κώμα που προκλήθηκε ιατρικά για να σταθεροποιηθεί η αποκατάσταση.

Αν και αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκτός νοσοκομείου και αναρρώνει, αυτή ήταν μόνο η τελευταία από μια σειρά προσωπικών τραγωδιών που έπληξε μία από αυτές τα πιο λαμπερά αστέρια του bodybuilding.

Ομολογώ, δεν γνωρίζω προσωπικά τον Calum von Moger. Όπως οι περισσότεροι από εσάς, γνωρίζω μόνο τη δημόσια προσωπικότητά του, κυρίως μέσω των social media και των υποκριτικών του ρόλων. Επομένως, δεν πρόκειται να μπερδέψω τις προσωπικές του υποθέσεις για να προσπαθήσω να εφεύρω μια αλυσίδα γεγονότων που θα εξηγούσαν γιατί ένας άνθρωπος που, από έξω, φαινόταν ότι τα είχε όλα, μπορεί να βρισκόταν σε τέτοιο σημείο που διάλεξε να πεταχτεί από ένα παράθυρο δεύτερης ιστορίας.

Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι: Τι θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο σοβαρό συναισθηματικό πόνο που η μόνη ανακούφιση είναι ο θάνατος; Αυτή είναι η δουλειά ενός επαγγελματία ψυχικής υγείας που πρέπει να καθορίσει, και δεν είμαι ένας από αυτούς. Αυτό που λέω είναι ότι εκτός και αν ζείτε κάτω από έναν βράχο το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, η ψυχική ασθένεια έχει γίνει επίκαιρο θέμα συζήτησης για διάφορα κοινωνικά προβλήματα και δημόσιες τραγωδίες. Φαίνεται ότι όσο προχωρά η κοινωνία τόσο αυξάνεται και η ανάγκη της αντιμετώπιση ψυχικών ασθενειών. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα πολύ σχετικό θέμα στο bodybuilding (με το bodybuilding εννοώ τα πάντα: ανοιχτό, κλασικό, 212, άντρες, γυναίκες, σιλουέτα, σωματική διάπλαση, ευεξία και οτιδήποτε σχετίζεται με βάρη, φαγητό, φάρμακα και ούτω καθεξής) γιατί θα μπορούσαμε να έχουμε προδιάθεση σε αυτό για διάφορους λόγους.

Μάλλον εδώ με κατηγορούν ότι βιάζομαι να κρίνω. Πώς ξέρω ότι ο Calum είναι ψυχικά άρρωστος και η πρόθεσή του ήταν να αυτοκτονήσει; Μερικοί μπορεί ακόμη και να φτάσουν στο σημείο να επισημάνουν ότι το άλμα από ένα παράθυρο δεύτερης ιστορίας είναι περισσότερο μια κραυγή για βοήθεια. Για να συμβεί ένας πραγματικός θάνατος σε ένα τέτοιο σενάριο, θα χρειαστείτε λίγους ακόμη ορόφους. Μπορεί να υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό, αλλά είναι να χωρίζει τρίχες. Κανείς δεν πηδάει από το παράθυρο γιατί πέθανε το χρυσόψαρο του. Κάτι δεν πάει καλά και ο Calum είναι απλώς μια έκφανσή του.

Το Bodybuilding είναι καταναλωτικό, και ένα λαμπρό δραματικό θέαμα στην παρουσίασή του. Η βιομηχανία που την περιβάλλει και οι ηθοποιοί μέσα σε αυτήν δεν είναι ξένοι στο δράμα που παράγουμε. Ωστόσο, η αντιμετώπιση του δράματος στα παρασκήνια μπορεί να είναι δύσκολη. Οι περισσότεροι από εμάς μαθαίνουμε να συμβαδίζουμε με αυτό. Αλλά κάθε τόσο μας πετάει μια καμπύλη μπάλα που κάνει τον Jacob deGrom να κοκκινίζει. Νομίζω ότι τα δεινά του Calum von Moger είναι ένα από αυτά.

Στον έξω κόσμο, όλοι βλέπουμε τον Calum von Moger ως έναν από τους σούπερ σταρ του κλάδου μας. Ψηλός, όμορφος και σωματότυπος, με όλες τις διακρίσεις του: τρεις φορές Mr. Universe, ρόλοι ηθοποιού, συμβόλαια μόντελινγκ, εξώφυλλα περιοδικών, συμφωνίες υποστήριξης και ισχυροί ακόλουθοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Έπαιξε ακόμη και τον Arnold freak’n Schwarzenegger!

Λοιπόν, τι στο καλό είναι λάθος εδώ; Δεν πρόκειται να παίξω ειδικός ψυχικής υγείας. Ωστόσο, αμφιβάλλω ότι κάποιος από εμάς θα υποστήριζε ότι οι άνθρωποι με υγιή νου και κρίση δεν πετούν έξω από τα παράθυρα. Αυτού του είδους τα περιστατικά συμβαίνουν όταν κάποιος είναι καταθλιπτικός, ανήσυχος, διπολικός, εθισμένος στα ναρκωτικά, σε σύγκρουση... καταλαβαίνετε. Όπως κι αν θέλετε να το κόψετε, προκαλείται από κάποια μορφή ψυχικής ασθένειας. Το ερώτημα είναι, οι bodybuilders παρουσιάζουν συνήθως συμπεριφορά που κάποιοι από εμάς μπορεί να θεωρήσουμε ψυχικά άρρωστοι;

Ναρκισσιστική κατάρρευση;

Το να πούμε ότι οι bodybuilders είναι εγωκεντρικοί ή ακόμα και ναρκισσιστές είναι υποτιμητικό. Είναι σύνηθες να συναντάμε bodybuilders που είναι εγωκεντρικοί, αλαζονικοί, αδιάφοροι, απόμακροι, επιζητούν την προσοχή, έχουν υπερβολική αυτοπεποίθηση, χειριστικοί και απαιτητικοί. Αυτά τα χαρακτηριστικά ταιριάζουν στην περιγραφή αυτού που οι κλινικοί γιατροί αποκαλούν ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας (NPD). Αυτό δεν είναι διάγνωση, αλλά είμαι εδώ αρκετό καιρό για να πω ότι αν ο Οβίδιος έγραφε την ιστορία της Ηχούς και του Νάρκισσου σήμερα, θα έκανε την αντανακλαστική πισίνα καθρέφτη και τους πρωταγωνιστές bodybuilders (το Nemesis θα ήταν τα social media).

Αυτές τις μέρες, ειδικά με τη βοήθεια των social media, οι bodybuilders μπορούν εύκολα να χαρακτηριστούν ως τέτοιοι. Μάλιστα, κάποιος μου είπε πρόσφατα ότι αν θέλεις να βρεις έναν καλό ναρκισσιστή, πρέπει να ψάξεις για bodybuilder. Δεν θα έβαζα αυτή την ταμπέλα σε όλα τα αδέρφια μου, αλλά ξέρετε όπως και εγώ ότι κάποιοι από αυτούς το αξίζουν. Ειδικά όταν πρόκειται για τέτοια πράγματα τυπικά χαρακτηριστικά bodybuilder όπως η ανάγκη για προσοχή και θαυμασμό, μίσος για απώλεια, δυσλειτουργικές σχέσεις, έλλειψη ενσυναίσθησης, παθολογική αυτοαπορρόφηση, ματαιοδοξία, εγωισμός, αυτοθαυμασμός κ.λπ.

Αρκεί να πω ότι πρόκειται για μια περίπλοκη περιοχή και σίγουρα δεν αποκαλώ τον Calum ναρκισσιστή (ούτε έχω τα προσόντα να το κάνω). Θα πω, ωστόσο, ότι ένας ψυχολόγος μου είπε για μια «ναρκισσιστική κατάρρευση». Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος με NPD δεν μπορεί πλέον να διατηρήσει την εικόνα του και, ως εκ τούτου, αισθάνεται θυμό, οδηγώντας σε έντονο χτύπημα, παρορμητική συμπεριφορά ή βλάπτει τον εαυτό του ή/και τους άλλους. Αυτό θα μπορούσε να είναι σχετικό για εμάς.

Για τους bodybuilders, όταν λάβετε υπόψη τα περιγραφικά χαρακτηριστικά NPD, μαζί με αυτά που μπορεί να τους οδήγησαν να βάλουν όλη αυτή την πανοπλία στο σώμα τους, προσθέστε κάτι όπως προετοιμασία διαγωνισμού, ρόλο κινηματογράφου, δουλειά μόντελινγκ που απαιτεί μια ολότελα καταναλωτική ομάδα προπόνησης, δίαιτας, προετοιμασίας φαγητού, μαυρίσματος, καρδιαγγειακής άσκησης και το σχετικό άγχος που προκαλεί η έλλειψη ζωής. μπορεί να αναγκάσει κάποιον να αποσυρθεί και να απομονωθεί. Που οδηγεί στη μοναξιά. Που μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη. Στη συνέχεια, προσθέστε πολλές προσωπικές τραγωδίες στο μείγμα και δεν θα ήταν περίεργο που η πόρτα ανοίγει διάπλατα για ναρκωτικά. Δημιουργεί μια πολύ οικεία δίνη.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σχετικό με το bodybuilding, καθώς πολλοί από εμάς διατηρούμε τη νοοτροπία λήψης ναρκωτικών. Είτε σας αρέσει είτε όχι, Τα ναρκωτικά είναι κοινά στο bodybuilding, ειδικά σε επίπεδο ελίτ. Αναφέρομαι τόσο στα φάρμακα που βελτιώνουν την απόδοση όσο και στα ψυχαγωγικά. Λίγο πολύ, αν παίρνετε ναρκωτικά, παίρνετε ναρκωτικά. Είναι δύσκολο να εξορθολογιστεί η απόδοση έναντι της ανάκτησης, ειδικά δεδομένης της αναπόφευκτης επικάλυψης.

Τώρα προσθέστε τις τυπικές ορμονικές αντιδράσεις που αλλάζουν τη διάθεση και των δύο ορισμένα φάρμακα που βελτιώνουν την απόδοση (ιδιαίτερα τα στεροειδή) και τη διακοπή αυτών των φαρμάκων. Αυτό αυξάνει μόνο τη θερμοκρασία και συμβάλλει στην ταλαιπωρία. (Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τις ορμονικές επιδράσεις στη διάθεση, τα στεροειδή προκάλεσαν τεράστιες διακυμάνσεις στην τεστοστερόνη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές εναλλαγές της διάθεσης).

Τέλος, όταν μέσα από όλα αυτά τα βάσανα, τις θυσίες, την αφοσίωση, την εστίαση, την ενέργεια, τον χρόνο και τα χρήματα, το αποτέλεσμα του διαγωνισμού, του συμβολαίου, της φωτογράφισης, της παρακολούθησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ό,τι κι αν είναι, είναι απογοήτευση ή αποτυχία, μπορεί κανείς πολύ εύκολα να βρεθεί στα όρια, υπομένοντας κάποιο επίπεδο συναισθηματικού πόνου.

Μετά κοιτάζουν πίσω και βλέπουν τα συντρίμμια που έχει προκαλέσει αυτή η δίωξη. Οι σχέσεις τελείωσαν, οι δουλειές χάθηκαν, οι τραυματισμοί εμφανίστηκαν, οι οικονομίες δαπανήθηκαν, οι οικογενειακοί δεσμοί τεταμένοι - όλοι έχουν τα προβλήματά τους. Η δύναμη του πνεύματός σας και η ψυχική σας ικανότητα θα καθορίσουν τι θα κάνετε για αυτό.

Ευτυχώς, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τη συναισθηματική ικανότητα να τραβήξουμε τον εαυτό μας και να προχωρήσουμε. Δυστυχώς, κάποιοι από εμάς δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Ο πόνος είναι πολύ μεγάλος, η απώλεια είναι πολύ μεγάλη, η φαρμακευτική αγωγή είναι πολύ δυνατή, η ταλαιπωρία έχει προκαλέσει πολύ μεγάλη ζημιά, ο φόβος είναι πολύ μεγάλος, ο πόνος είναι πολύ αφόρητος. Ξαφνικά το τέλος φαίνεται καλύτερο από το να προχωρήσεις.

Δεν υπονοώ σε καμία περίπτωση ότι αυτή ήταν η σειρά που έκανε τον Calum να κάνει αυτό που έκανε. Ωστόσο, χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γνωρίζουμε αρκετά για αυτόν και τι κάνει για να δούμε την κατάστασή του και τουλάχιστον να λάβουμε υπόψη τη σημασία της ψυχικής υγείας. Το μονοπάτι που επέλεξε ο Calum von Moger τελικά αποδείχθηκε τρομερό. Με τη χάρη της ανώτερης δύναμης που αποδίδετε, του δόθηκε άλλη μια ευκαιρία. Ελπίζω ειλικρινά ότι τα βάσανα του Calum δεν θα είναι μάταια. όχι μόνο για αυτόν, αλλά για όλους εμάς.

Η ουσία είναι ότι ειδικά στον κόσμο μας, πρέπει να φροντίζουμε τους ανθρώπους γύρω μας. Δώστε προσοχή σε αυτό που κάνουν - ή δεν κάνουν. Εάν κάποιος που γνωρίζετε περνάει μια απίστευτη κρίση προσωπικής τραγωδίας, όπως ο Calum von Moger, και πέφτει σε κατάθλιψη, αποσύρεται από την κοινωνική ζωή, δείχνει σημάδια απέχθειας για τον εαυτό του, έχει υπερβολική εμμονή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή απειλείται με οποιονδήποτε τρόπο, υποτιμάται, υποτιμά τον εαυτό του, ριζικά παρορμητικός και παίρνει πολλά ναρκωτικά γύρω από τους φίλους σας. Προτείνετε συμβουλές, προσφερθείτε να τους πάρετε, βεβαιωθείτε ότι δεν περνούν πολύ χρόνο μόνοι... υπάρχουν πολλοί πόροι και διεθνείς τηλεφωνικές γραμμές διαθέσιμες στο Εθνική Γραμμή Πρόληψης Αυτοκτονιών.

Πρέπει να εμπλακείτε. Δεν αρκεί απλώς να τους αγαπάς.

Όσο μεγάλοι και ανίκητοι κι αν φαίνονται μερικοί από εμάς εξωτερικά, όλοι αιμορραγούμε, είμαστε όλοι άνθρωποι. Δεν νομίζω ότι είναι υπερβολικό να πιστεύει κανείς ότι ο Calum von Moger επηρεάστηκε από κάποια μορφή ψυχικής ασθένειας/τραύματος και παραλίγο να τον σκοτώσει - αυτή τη φορά. Ελπίζω ότι οι γύρω του μπορούν να μαζευτούν και να βρουν έναν τρόπο να τον προστατέψουν και να τον βοηθήσουν. Στο τέλος της ημέρας πρέπει να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Κανείς άλλος δεν θα το κάνει. Μπορεί να είναι άβολο, αλλά προσπαθήστε να θυμηθείτε πώς ο Joe Weider έλεγε πάντα, «Είμαστε όλοι αδέρφια».