Ο Oscar de la Hoya αντιμετωπίζει την παλιά και τη νέα του ρουτίνα γυμναστικής

Ο Oscar de la Hoya αντιμετωπίζει την παλιά και τη νέα του ρουτίνα γυμναστικής

Όπως το θέτει ο Oscar de La Hoya: Όταν είστε προετοιμασμένοι για το μεγαλείο, υπάρχει μια πιθανότητα να είστε επίσης προορισμένοι για Doom. Ο Oscar de la Hoya έχει βιώσει και τις δύο πλευρές επιτυχίας και τώρα μοιράζεται κάθε λεπτομέρεια της ιστορίας και της καριέρας του.

Το εικονίδιο πυγμαχίας, τώρα ένας από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές του αθλήματος, αποκαλύπτει κάθε πρωτάθλημα και κάθε σκανδαλώδη λεπτομέρεια στο νέο ντοκιμαντέρ δύο μερών.Το χρυσό αγόρι, που πρεμιέρα στις 24 Ιουλίου στο HBO και το HBO Max. Για τον De La Hoya, ο ίδιος ο ίδιος ο ίδιος από τους δαίμονες του είναι κάτι σαν θεραπευτικό καθαρισμό δεκαετιών κρυμμένων μυστικών - και λέει ότι είναι καλό να τους αφήσουμε έξω. "Είναι πραγματικό και είναι ωμό", λέει ο De La Hoya M & F. "Δεν είναι καλοκαίρι, λέω κυριολεκτικά την αλήθεια."

Ο De La Hoya στέφθηκε γρήγορα ένα pugilistic prodigy, καταγράφοντας περισσότερο χρόνο στο γυμναστήριο πριν ξεκινήσει το νηπιαγωγείο από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι σε μια ζωή. Στην ηλικία των 6 ετών, ο De La Hoya έτρεχε ήδη τα γάντια του και πήγαινε για jogs πρωινού, ενώ άλλα παιδιά της ηλικίας του μαθαίνουν μαθηματικά.

Πέρασε τις μέρες του πυγμαχία - πυγμαχία, άρση βαρών και ακόμη και μετά από μια συνταγογραφούμενη διατροφή πριν ήταν ακόμη 7 ετών. Το πρόγραμμα "στρατιωτικού τύπου", όπως το ονόμασε, συνέχισε σε όλη τη νεολαία του, με ένα καθημερινό σχήμα σπριντ ή διαδρομές έξι μιλίων, ακολουθούμενη από 12 γύρους πυγμαχίας και καλύφθηκε με μια συνεδρίαση κατάρτισης βραδινής δύναμης. Τα πάντα για το στόχο του Ολυμπιακού Χρυσού.

"Ήταν κυριολεκτικά μια δουλειά 24/7", λέει ο De La Hoya. "Το μυαλό σας έπρεπε να είναι επικεντρωμένο στο λέιζερ 24/7. Έτσι, όταν πρόκειται για πυγμαχία, πρόκειται για τη νίκη και για να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής και ήταν μια δουλειά [πλήρους απασχόλησης]".

Έγινε ένα παγκόσμιο φαινόμενο το 1992, όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, τη μεγαλύτερη στιγμή του ως αθλητής, λέει. Σύμφωνα με τον ίδιο, η μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του ήταν αφιερωμένη στη μητέρα του Cecilia, η οποία πέθανε από καρκίνο του μαστού το 1990. "Ένιωσα κυριολεκτικά μούδιασμα στο βάθρο", είπε. "Όταν άκουσα τον εθνικό ύμνο των ΗΠΑ, κυριολεκτικά δεν μπορούσα να χαμογελάσω, δεν μπορούσα να γελάσω, δεν μπορούσα να κλάψω. Ήμουν απλώς μούδιασμα επειδή όλη η σκληρή δουλειά από τότε που ήμουν πέντε ετών κυριολεκτικά αποπληρωθεί εκείνη τη στιγμή.

Από τότε, κέρδισε τους πρώτους 31 αγώνες του και αμέσως έγινε το πρόσωπο της πυγμαχίας. Συνέχισε να κερδίζει δέκα παγκόσμιους τίτλους σε έξι διαφορετικά τμήματα, συμπεριλαμβανομένων των νίκες επί των εικονιδίων Julio Cesar Chavez και Pernell Whitaker. Τα τελευταία χρόνια της καριέρας 39-6 της De La Hoya ήταν λίγο πιο ταπεινωτικά - ενοχλητικές απώλειες νοκ -άουτ στους Manny Pacquaio και Bernard Hopkins ήταν μερικά από τα πρώτα σημάδια ότι η χρυσή εποχή έφτασε στο τέλος.

Ως μέρος της νίκης στρατηγικής του, η ισορροπία είναι τώρα το κλειδί για την ευτυχία του De La Hoya. Παρά την κατάρτιση σκληρά στο γυμναστήριο κάθε μέρα, ο πρώην πρωταθλητής δεν είναι πλέον επιρρεπής στο να το παρακάμψει. Αν και η ρουτίνα του εξακολουθεί να αποτελείται από το άλμα σχοινιού και την πυγμαχία σκιάς, έχει (ως επί το πλείστον) διαπραγματεύεται στα γάντια και τραβάει τα κλαμπ γκολφ. "Αν μπορούσα να το κάνω κάθε μέρα, θα ήθελα", λέει.

Στρατηγική επιτυχίας: Oscar de la Hoya

1. Η άδεια είναι καλύτερη από την καταπίεση

Μεγάλωσα με τραύμα από τη γέννηση. Όταν ήμουν 6, ο εσωτερικός μου κύκλος με κάλεσε τον επόμενο μεγάλο πρωταθλητή. Και όλοι με αντιμετώπισαν διαφορετικά, οπότε κάτι αλλάζει σε εσάς. Συνεχίζετε να κερδίζετε αγώνες και πρωταθλήματα και όλοι σας επαινεί - και αρχίζετε να το πιστεύετε. Τότε αρχίζετε να ζείτε μια ζωή, μια ζωή που δεν είναι δική σας.

Μετά από όλα τα χρόνια που κέρδισαν χρυσά μετάλλια, κερδίζοντας παγκόσμιους τίτλους, έχοντας ολόκληρο τον κόσμο να πιστεύουν σε μένα, να με επικρίνουν και να με ελέγχουν, πάντα κατέληξα να αισθάνομαι σαν να μην ήμουν ο ίδιος.

Έτσι είναι κάπως απελευθερωτικό για μένα να πω αυτή την ιστορία τώρα στο HBO Max. Για μένα, είναι κάπως πολύ θεραπευτικό να το πείτε σαν να ήταν και να πείτε την πραγματική ιστορία, την αλήθεια. Έτσι είναι σαν να ελευθερώσω τον εαυτό μου από τον κόσμο.

[Διατηρώντας το εμφιαλωμένο] ήταν τόσο σωματικά όσο και διανοητικά απαιτητικό. Ευτυχώς, η πυγμαχία μου έδωσε την ευκαιρία να εξαπολύσω τις απογοητεύσεις μου - αν ήμουν θυμωμένος, θα μπορούσα να πάω εκεί και να χτυπήσω κάποιον χωρίς να συλληφθεί. Ήταν το ιερό μου, το γραφείο μου, το ασφαλές μου καταφύγιο. Και έτσι η πυγμαχία ήταν η διαφυγή μου από όλα όσα περνούσα και διαρκούσε στην προσωπική μου ζωή.

2. Μείνετε κατάλληλοι παρά την τρέλα

Ήμουν ένα ρομπότ, εκπαιδευμένο και προετοιμασμένο από την αρχή. Έβαλα τα γάντια σε ηλικία πέντε ετών και ό, τι έκανα - συμπεριλαμβανομένης της δίαιτας σε ηλικία έξι και επτά - ήταν για πυγμαχία. Οι γονείς μου απλώς με ρύθμισαν να είμαι ένα γαμημένο ρομπότ. Και το στρατιωτικό ύφος ήταν το μόνο που ήξερα: το κάνατε εκείνη τη στιγμή, πήγε για ύπνο στις 8 μ.μ., σηκώθηκε στις 5 το πρωί για να πάει για πρόωρη διαδρομή. Είναι μέρος του τρόπου ζωής μου.

Το έχω τονίσει λίγο. Η ζωή μου είναι πιο ισορροπημένη αυτή τη στιγμή. Πριν ήταν όλα σχετικά με την πυγμαχία, εστιάσατε μόνο στη μεγαλύτερη εικόνα - που έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής και χρυσός μετάλλιος και κάνοντας όλους ευτυχείς. Και τώρα η ζωή και ο τρόπος ζωής μου είναι ισορροπημένες. Δεν υπάρχει τίποτα που έχω επικεντρωθεί περισσότερο. Δεν υπάρχει τίποτα που είμαι λιγότερο επικεντρωμένος. Προσπαθώ απλώς να εξισορροπήσω τα πάντα.

Σήμερα μου αρέσει το άλμα. Στα 50, τα γόνατά μου και οι αστραγάλες μου είναι λίγο κτύπημα από όλα τα χτυπήματα στο πεζοδρόμιο όλα αυτά τα χρόνια, όταν ήμουν παιδί, αλλά παρακάμπτοντας το σχοινί στην μαλακή άσφαλτο αισθάνεται μεγάλη. Κάνω πολλή εκπαίδευση δύναμης, μικρά βάρη και πολλή σκιά πυγμαχία. Βασικά, προσπαθώ να σκιάσω το κουτί και να πηδήσω σχοινί σχεδόν κάθε μέρα. Θα περιορίσω τον εαυτό μου σε μια ώρα. Έχω ένα από αυτά τα παχιά, βαριά σχοινιά που ζυγίζει περίπου πέντε ή έξι κιλά. Μπορώ να το κάνω αυτό για 12 γύρους τριών λεπτών. Σας κρατά σε κορυφαία μορφή. Τα χέρια σας αντλούνται, η κατάσταση είναι μεγάλη. Και είναι διασκεδαστικό.

Πίσω όταν αγωνίστηκα, στην κορυφή της καριέρας μου, ήμουν στο γυμναστήριο όλη την ημέρα. Εάν τελείωσα την κατάρτιση και την κατάρτιση της δύναμης, θα ήθελα ακόμα να κάνω κάτι γιατί ως αθλητής θέλετε να βεβαιωθείτε ότι είστε φυσικά και διανοητικά έτοιμοι. Τώρα θα το περιορίσω σε μία ώρα. Όπως είπα, όλα είναι ισορροπημένα. Και ξέρω στο μυαλό μου ότι όταν πηδώ πάνω από το σχοινί και κάνω τα βάρη μου, κάνω μια καλή δουλειά, αλλά δεν το παρακωλύω.

3. Εξέλιξη αντί για εφησυχασμό

Βλέπω τον εαυτό μου σε αυτά τα παιδιά που υποστηρίζω. Βλέπω το ταλέντο και το δυναμικό της. Ξέρετε, δεν υπάρχει άλλος υποστηρικτής στον κόσμο που να έχει τα γάντια όπως έχω, και έτσι του δίνω όλες αυτές τις πληροφορίες, αυτή τη γνώση έξω και μέσα στο δαχτυλίδι, οπότε η μετάβαση ήταν εύκολη για μένα.

Μου αρέσει. Μου αρέσει τόσο πολύ που ο αθλητισμός μου έδωσε όλα όσα έχω και όλα όσα έχω οφείλω στον πυγμαχία. Γνωρίζετε λοιπόν ότι είμαι ακόμα σε αυτό, προωθώντας αυτούς τους νέους, ξέρετε, όπως οι Ryan Garcias του κόσμου που προωθούν τον Canelo [Alvarez] και, ξέρετε, πρέπει να προωθήσετε τον Manny Pacquiao και τον Floyd Mayweather και τα πράγματα. Απλώς με κρατάει στο παιχνίδι. Με κρατάει. Με κρατά υγιή. Και με κρατάει ειρηνικά.

Αν ήμουν ποτέ εφησυχασμένος, θα είχα εύκολα πέσει γιατί πάντα αγωνίστηκα στο υψηλότερο επίπεδο. Έτσι, κάθε αντίπαλος που είχα ήταν πολύ επικίνδυνος. Έτσι, αν ήμουν ποτέ εφησυχασμένος μετά τη νίκη του πρώτου παγκόσμιου τίτλου μου, θα είχα χάσει. Θα είχα φάει από τους μαχητές που εκπαιδεύονται σκληρότερα και θέλουν περισσότερα.

Νομίζω ότι η ψυχική δύναμη είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική εργασία. Είναι εύκολο να μην ασκείτε. Είναι εύκολο να πείτε, ξέρετε τι, θα πάρω μια μέρα μακριά, αλλά είναι τόσο δύσκολο να σας πω κάθε μέρα. Πρέπει να το κάνω αυτό, θέλω να το κάνω αυτό. Και θέλω να μείνω στο υψηλότερο επίπεδο. Θέλω να ανταγωνιστώ με τα καλύτερα.

Έκπληκτος τον εαυτό μου κατά καιρούς ότι είχα αυτή τη νοοτροπία για τόσα χρόνια μετά την καταπολέμηση τόσων πολλών παγκόσμιων τίτλων και αγωνίζομαι τόσους πολλούς παγκόσμιους πρωταθλητές, αλλά αυτό ακριβώς χρειάζεται.

4. Αναποδογυρίζοντας καλύτερα και ισχυρότερα από τις αντιξοότητες

Η μεγαλύτερη λύπη μου ήταν να χτυπήσει έξω από τον Bernard Hopkins. Μετακόμισα στο middleweight και ήταν ο βασιλιάς middleweight. Και πήγαινα για τον τίτλο του έκτου πρωταθλήματος, τον δέκατο παγκόσμιο τίτλο μου. Με χτυπά με ένα πυροβολισμό του σώματος. Και ξέρετε, το ένα πράγμα που λυπάμαι περισσότερο δεν στέκεται. Όχι επειδή δεν μπορούσα να το κάνω διανοητικά, αλλά επειδή δεν είχα τη δύναμη να το κάνω. Αλλά όταν με χτύπησε φυσικά, ξέρετε, με χτύπησε στο σώμα για να παραδώσει. Είναι σαν να ήμουν εντάξει σε 11 δευτερόλεπτα, αλλά αυτό είναι ένα δευτερόλεπτο πολύ αργά γιατί τώρα το λέω. Αυτή είναι η στιγμή που λυπάμαι περισσότερο.

Θυμάμαι να είμαι πάντα διανοητικά δυνατός γιατί το μυαλό είναι πολύ, πολύ, πολύ ισχυρό. Θέλω να πω, το μυαλό μπορεί να σας μεταφέρει σε μέρη που ποτέ δεν πίστευε ότι θα μπορούσατε να πάτε σωματικά και διανοητικά. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που θυμάμαι πάντα: αν πονάει, απλά σπρώξτε τον εαυτό σας. Προκαλέστε τον εαυτό σας επειδή δεν υπάρχει κυριολεκτικά αύριο.

5. Μήπως η επόμενη γενιά σε ψυχική ανθεκτικότητα

Ζούμε σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Ξέρετε, μαχητές σαν εμένα, Floyd Mayweather. Λόγω του τρόπου με τον οποίο μεγάλωσε, έχουμε αυτή την ανθεκτικότητα μέσα μας. Είναι μια διαφορετική εποχή. Το γεγονός ότι μπορώ να μιλήσω με αυτά τα παιδιά [για την ψυχική υγεία] βοηθά. Πολλά παιδιά μπορούν να εγκαταλείψουν τόσο εύκολα και γι 'αυτό λέω αυτά τα παιδιά ότι θα είναι εντάξει, ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν σκληρά και να εξισορροπήσουν τη ζωή τους. Πρέπει να τα πιέσετε και γι 'αυτό ως υποστηρικτής προσπαθώ να είμαι ευαίσθητος. Προσπαθώ να είμαι ισορροπημένος με τα μηνύματά μου σε αυτήν. Το εκτιμούν επειδή επέλεξα αυτό το μονοπάτι.

Είναι [επίσης] για το σεβασμό αυτό που κάνετε. Εάν το θέλετε πραγματικά, βγείτε έξω και κάντε το 1.000 τοις εκατό. Μην το κάνετε με μισή καρδιά. Μην κατηγορείτε τον εαυτό σας επειδή δεν είστε διαφορετικοί από εμένα και δεν είμαι διαφορετικός από εσάς. Το μόνο πράγμα που είναι διαφορετικό είναι ο τρόπος που νομίζετε, αυτή είναι η κατώτατη γραμμή. Έτσι λέω αυτά τα παιδιά: Αν νομίζετε ότι έχετε ωθήσει τα όριά σας, τότε μαντέψτε τι, έχετε ακόμα 10 ή 15 τοις εκατό περισσότερα στη δεξαμενή. Αυτό ακριβώς τους λέω. Και στις περισσότερες περιπτώσεις λειτούργησε.