Εξωσώματα μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων πλακούντα: Μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για διάσειση και ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη στις Η.Π.Α.

Εξωσώματα μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων πλακούντα: Μια πολλά υποσχόμενη θεραπεία για διάσειση και ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη στις Η.Π.Α.

εισαγωγή

Οι διάσειση και οι ήπιες εγκεφαλικές κακώσεις (TBI) είναι κοινά και συχνά υποδιαγνωσμένα ιατρικά προβλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί οι τραυματισμοί, που συνήθως προκαλούνται από ένα χτύπημα στο κεφάλι, μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα συμπτώματα όπως γνωστική εξασθένηση, συναισθηματική αστάθεια και σωματική δυσφορία. Το CDC εκτιμά ότι περίπου 2,8 εκατομμύρια τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις συμβαίνουν ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα σημαντικό μέρος των οποίων ταξινομείται ως διάσειση ή ήπιες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο. Αυτό υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για αποτελεσματικές θεραπευτικές στρατηγικές. Μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση περιλαμβάνει τη χρήση εξωσωμάτων μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων του πλακούντα που χορηγούνται ενδορινικά μέσω της πλάκας κόσκινου. Ο στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι να εξετάσει την αιτιολογία και τον επιπολασμό των διάσεισης και των ήπιων τραυματικών βλαβών του εγκεφάλου και να συζητήσει τα πιθανά οφέλη αυτής της νέας θεραπείας.

Αιτιολογία και επιπολασμός

Οι κύριες αιτίες διάσεισης και ήπιας ΤΒΙ στις Ηνωμένες Πολιτείες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των αθλημάτων επαφής, των τροχαίων ατυχημάτων, των πτώσεων και των στρατιωτικών μαχών. Τέτοιοι τραυματισμοί διαταράσσουν την κανονική λειτουργία του εγκεφάλου και έχουν ως αποτέλεσμα ποικίλα συμπτώματα. Ενώ οι περισσότεροι αναρρώνουν μέσα σε λίγες εβδομάδες, άλλοι εμφανίζουν χρόνια συμπτώματα ή σύνδρομο μετά τη διάσειση, που οδηγεί σε μακροχρόνιες γνωστικές, συμπεριφορικές και σωματικές βλάβες.

Υποσχόμενη στρατηγική θεραπείας

Τα εξωσώματα μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων του πλακούντα (PMSC) έχουν αναδειχθεί ως πιθανή θεραπευτική επιλογή για διάσειση και ήπιες τραυματικές βλάβες του εγκεφάλου. Αυτά είναι μικρά κυστίδια που περιέχουν βιοενεργά μόρια όπως πρωτεΐνες, λιπίδια και RNA που εμπλέκονται στην επικοινωνία κυττάρου σε κύτταρο. Λόγω του μικρού μεγέθους και της σύνθεσής τους, τα εξωσώματα μπορούν να διασχίσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και την ελασματική πλάκα, ένα λεπτό οστό κοντά στη ρινική κοιλότητα, επιτρέποντας την άμεση παράδοση στον εγκέφαλο όταν χορηγούνται ενδορρινικά.

Μηχανισμοί δράσης

Πολλαπλοί μηχανισμοί εμπλέκονται στη θεραπευτική δράση των εξωσωμάτων PMSC. Έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και βοηθούν στην ανακούφιση της φλεγμονής που προκαλείται συχνά από τραυματικές βλάβες του εγκεφάλου. Επιπλέον, προάγουν τη νευρογένεση, τη διαδικασία δημιουργίας νέων νευρώνων και τη συναπτογένεση, τον σχηματισμό νέων συνάψεων που είναι απαραίτητες για τις γνωστικές λειτουργίες. Επιπλέον, τα εξωσώματα PMSC μπορούν να προάγουν την αγγειογένεση και να συμβάλλουν στην ανάκτηση του εγκεφαλικού ιστού μέσω της βελτιωμένης παροχής αίματος.

Επιστημονικές μελέτες και συμπεράσματα

Προκλινικές μελέτες σε ζώα έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα χρησιμοποιώντας εξωσώματα PMSC σε TBIs. Σε μια μελέτη των Xin et al. (2020) οι αρουραίοι με επαγόμενες ΤΒΙ έδειξαν σημαντικά βελτιωμένη γνωστική λειτουργία μετά από ενδορινική θεραπεία εξωσώματος PMSC. Παρόμοιες παρατηρήσεις έχουν γίνει σε αρκετές άλλες μελέτες σε ζώα, υπογραμμίζοντας τις θεραπευτικές δυνατότητες αυτής της προσέγγισης.

Συνοπτικά, ο υψηλός επιπολασμός και οι πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες των διάσεισης και των ήπιων τραυματικών τραυματισμών του εγκεφάλου στις Ηνωμένες Πολιτείες υπογραμμίζουν την ανάγκη για νέες, αποτελεσματικές στρατηγικές θεραπείας. Τα εξωσώματα PMSC που χορηγούνται ενδορινικά μπορεί να προσφέρουν μια πολλά υποσχόμενη λύση. Με τους διάφορους μηχανισμούς δράσης τους, συμπεριλαμβανομένων των αντιφλεγμονωδών, προνευρογενετικών και προαγγειογενετικών επιδράσεων, αυτά τα εξωσώματα έχουν τη δυνατότητα να ανακουφίσουν τα συμπτώματα και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτών των τραυματισμών. Τα πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα από πειράματα σε ζώα υποστηρίζουν επίσης τη χρήση τους.