Η 16χρονη αθλήτρια του «American Ninja Warrior» Katie Bone ελπίζει να εμπνεύσει άτομα με διαβήτη τύπου 1

Η 16χρονη αθλήτρια του «American Ninja Warrior» Katie Bone ελπίζει να εμπνεύσει άτομα με διαβήτη τύπου 1

Η Katie Bone κάνει τους αγώνες με εμπόδια στο American Ninja Warrior να φαίνονται εύκολοι. Η 16χρονη φαίνεται να έχει επιζήσει από την πρώτη της προκριματική πορεία για το τέταρτο επεισόδιο της 14ης σεζόν της επιτυχημένης σειράς NBC, η οποία προβλήθηκε στις 27 Ιουνίου. Ενώ ξεκίνησε με στόχο να κατακτήσει την πορεία, η κύρια εστίασή της είναι να χρησιμοποιήσει την πλατφόρμα της για να αποδείξει ότι τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 μπορούν να κάνουν τα πάντα.

«Ένα αγόρι στο οποίο φροντίζω να κάνω baby, μου είπε κάποτε ότι δεν ήθελε να φοράει το Omnipod του [μια αντλία ινσουλίνης χωρίς σωλήνα] στο χέρι του γιατί δεν ήθελε να νιώθει περίεργα», λέει ο Bone στο Shape. «Αυτή ήταν η στιγμή που ήξερα ότι ήθελα να μιλήσω ανοιχτά για αυτόν [διαβήτη τύπου 1] στην εκπομπή και να το κάνω την ιστορία μου.

«Δεν ήθελα να το κρύψω και να κάνω άλλους ανθρώπους με διαβήτη τύπου 1 να αισθάνονται ότι θα έπρεπε να ντρέπονται γι' αυτό ή να το κρύψουν επίσης», λέει. «Θέλω να ξέρουν ότι είναι εντάξει να το φοράς εμφανώς...Δεν είναι κάτι που να ντρέπεσαι».

Από τότε που προβλήθηκε το επεισόδιό της, η Bone έχει λάβει θετικά σχόλια από τους θεατές, ιδιαίτερα από γονείς παιδιών με διαβήτη τύπου 1. «Είναι τρελό ότι αυτό που έκανε η ιστορία μου και αυτό που μπόρεσα να πετύχω μπορεί να έχει αντίκτυπο στην κοινότητα», λέει. Από όλα τα σχόλια και τα μηνύματα υποστήριξης που έλαβε πρόσφατα, η Bone λέει ότι ένα ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα. Μια μητέρα μοιράστηκε ότι η τετράχρονη κόρη της, η οποία πάσχει από διαβήτη τύπου 1, έκλαψε ενώ έβλεπε το επεισόδιο με τον Bone. «Είπε, «μπορώ να κάνω τα πάντα, μαμά», οπότε σε ευχαριστώ για αυτό», είπε η μητέρα στον Bone, θυμάται.

Η Bone διαγνώστηκε με διαβήτη τύπου 1 σε ηλικία 11 ετών, τρία χρόνια αφότου ανακάλυψε και ερωτεύτηκε την αναρρίχηση, κάτι που τελικά θα την ωθούσε στον κόσμο του Ninja Warrior. Όταν οι άνθρωποι έχουν τη χρόνια πάθηση, το πάγκρεας τους παράγει λίγη ή καθόλου ινσουλίνη, μια ορμόνη που χρησιμοποιεί το σώμα για να επιτρέψει στη γλυκόζη (επίσης γνωστή ως ζάχαρη) να εισέλθει στα κύτταρα και να παράγει ενέργεια, σύμφωνα με την κλινική Mayo. Εμφανίζεται συχνά στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί και σε ενήλικες. Ο διαβήτης τύπου 1 αντιμετωπίζεται ελέγχοντας την ποσότητα του σακχάρου στο αίμα μέσω της χρήσης ινσουλίνης και κάνοντας επιλογές διατροφής και τρόπου ζωής για την πρόληψη επιπλοκών, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία, σημειώνει η Mayo Clinic.

Αν και η Bone ήταν μόλις 11 ετών, είχε ήδη αρχίσει να αγωνίζεται σε αγώνες αναρρίχησης και ο διαβήτης τύπου 1 επηρέαζε την απόδοσή της. «Ένιωθα ότι όλα είχαν αλλάξει», λέει, εξηγώντας ότι μετά τη διάγνωση πέρασε από το να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο στο να μην έχει τόσο καλή απόδοση. Χρειάστηκε περίπου ένας χρόνος για να νιώσει ότι αγωνίζεται ξανά. «Ήταν απλώς ένα νέο φυσιολογικό», λέει. "Τώρα είναι απλώς ένα μέρος της ζωής μου. Είναι ένα μεγάλο μέρος της, αλλά μπορώ ακόμα να αγωνίζομαι και να προπονούμαι και να κάνω όλα τα πράγματα που θέλω να κάνω, ακόμα και με τον Τύπο 1." (Σχετικό: Πώς με βοήθησε η αναρρίχηση να αφήσω την τελειομανία μου)

Από τη διάγνωσή της, η Bone έχει αγωνιστεί στο Εθνικό Πρωτάθλημα Αναρρίχησης Νέων των ΗΠΑ, στο American Ninja Warrior Junior και πιο πρόσφατα στην έκδοση για ενήλικες του American Ninja Warrior, που επιτρέπει σε άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω να προκριθούν στο μάθημα. Ανάμεσα στα αθλητικά της κατορθώματα, επισκέφτηκε επίσης το Κογκρέσο σε ηλικία 13 ετών για να υποστηρίξει το JDRF, ένα μη κερδοσκοπικό ερευνητικό ίδρυμα που αναζητά μια θεραπεία για τον διαβήτη τύπου 1. (Σχετικό: Τα 10 συμπτώματα του διαβήτη που πρέπει να γνωρίζουν οι γυναίκες)

Η Bone διαχειρίζεται τώρα την ινσουλίνη της με μια αντλία ινσουλίνης Omnipod και το Dexcom (μια συνεχή παρακολούθηση γλυκόζης) και συνεργάζεται με μια ενδοκρινολογική ομάδα για να διασφαλίσει ότι τροφοδοτεί το σώμα της με την κατάλληλη διατροφή που χρειάζεται για να εκτελέσει. Πριν από την εμφάνισή της στο American Ninja Warrior, η Bone επικεντρώθηκε στη δύναμη και την προετοιμασία δύο φορές την εβδομάδα και στο σκαρφάλωμα και το χτύπημα στο γυμναστήριο Ninja αρκετές φορές την εβδομάδα. (Γνωρίζω ότι υπάρχουν ειδικά γυμναστήρια Ninja Warrior σε όλο τον κόσμο που έχουν δημιουργηθεί για την εξάσκηση εμποδίων όπως αυτά της παράστασης.)

Μπορείτε να δείτε την Bone στους ημιτελικούς του American Ninja Warrior να προβάλλονται απόψε, αλλά τα όνειρά της δεν σταματούν εκεί. Στόχος της είναι να κάνει την ομάδα αναρρίχησης των ΗΠΑ και να διαγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου η αθλητική αναρρίχηση έχει γίνει άθλημα μετάλλων από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. «Ήθελα να πάω στους Ολυμπιακούς Αγώνες αφού ουσιαστικά ήξερα τι ήταν», λέει η Bone, προσθέτοντας ότι ήταν «ένας μεγάλος στόχος» της από τότε που η αθλητική αναρρίχηση έγινε επίσημα ολυμπιακό άθλημα. Ο Bone πειράζει επίσης έναν πιθανό Ολυμπιακό αγώνα "Ninja" εν μέσω συζητήσεων για την προσθήκη ενός διαγωνισμού τύπου δρόμου εμποδίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Bone καταβάλλει πολλή σκληρή δουλειά, αλλά πώς θα περνούσε μια μέρα η 16χρονη αθλήτρια όταν δεν είναι απασχολημένη με αγώνες ή προπονήσεις; «Θα κοιμόμουν 100 τοις εκατό - χωρίς αμφιβολία», λέει ο έφηβος.