Προπόνηση για Ημιμαραθώνιο: Εγώ; Νόμιζα ότι μισούσα το τρέξιμο

Προπόνηση για Ημιμαραθώνιο: Εγώ; Νόμιζα ότι μισούσα το τρέξιμο

Πάντα μισούσα το τρέξιμο - ακόμα και ως ανταγωνιστικός παίκτης του βόλεϊ, το φοβόμουν. Αναγκαζόμουν συχνά να χτυπήσω την πίστα κατά τη διάρκεια της προπόνησης και μέσα σε λίγους γύρους έβριζα τα κουρασμένα πόδια μου και τους πνεύμονες που μου κόπηκαν. Όταν ξεκίνησα τη δουλειά μου στο PR πριν από δύο χρόνια και βρέθηκα σε ένα γραφείο γεμάτο δρομείς, τους ενημέρωσα αμέσως ότι δεν θα κάνω τζόκινγκ ή τρέχω μαζί τους μετά τη δουλειά.

Με άφησαν ήσυχο έως ότου ο εργοδότης μας οργάνωσε μια διαδρομή 5K (Βρείτε τα 10 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε πριν από την πρώτη σας διαδρομή 5K.). Είχα τις συνηθισμένες μου δικαιολογίες - είμαι πολύ αργός, σε κρατάω πίσω - αλλά αυτή τη φορά οι συνάδελφοί μου δεν με άφησαν να ξεφύγω. «Δεν είναι σαν να προπονούμαστε για ημιμαραθώνιο!» Μου είπαν. Έτσι δέχτηκα απρόθυμα να συμμετάσχω μαζί τους. Πήγα σε αυτόν τον πρώτο αγώνα με ένα είδος ηττημένης συμπεριφοράς. Είχα δοκιμάσει να τρέξω στο παρελθόν αλλά δεν τα κατάφερα, οπότε στο τέλος του πρώτου μιλίου, όταν τα πόδια μου κράμπαγαν και οι πνεύμονές μου έκαιγαν, ενέδωσα λίγο ψυχικά. Είχα μια στιγμή «ήξερα ότι δεν μπορούσα να το κάνω» και ήμουν εξαιρετικά απογοητευμένος με τον εαυτό μου. Αλλά ο συνάδελφος που έτρεχε δίπλα μου είπε ότι ενώ μπορούσαμε να επιβραδύνουμε, δεν θα σταματήσουμε. Και παραδόξως, μπόρεσα να συνεχίσω. Όταν τελείωσα και τα 3,2 μίλια δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο καλά ένιωθα. Ήμουν τόσο χαρούμενος που δεν σταμάτησα!

Άρχισα να κάνω έναν κύκλο 3 μιλίων γύρω από τα γραφεία μας με τους συναδέλφους μου μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Άρχισα να απολαμβάνω το τρέξιμο με φίλους και συναδέλφους. Έκανε τις προπονήσεις μου περισσότερο κοινωνικό παρά «πρέπει να ασκούμαι». Μια συνάδελφος μας είπε ότι προπονείται για ημιμαραθώνιο. Το επόμενο πράγμα που ήξερα ότι ήμασταν όλοι εγγεγραμμένοι. Ήμουν υπερβολικά νευρικός—δεν είχα τρέξει περισσότερα από 4 μίλια πριν, πόσο μάλλον 13,1—αλλά χτυπούσα το πεζοδρόμιο με αυτές τις γυναίκες για λίγο και ήμουν σίγουρος ότι αν προπονούνταν για ημιμαραθώνιο, θα μπορούσα να το κάνω κι εγώ.

Ως αρχάριος, αρχικά φοβόμουν για την προπόνηση για έναν αγώνα 13,1 μιλίων, αλλά οι συνάδελφοί μου και εγώ συμμετείχαμε σε μια προπονητική ομάδα ημιμαραθωνίου που συνεδρίαζε κάθε Σάββατο. Χρειάστηκε η εικασία από την προετοιμασία για τον αγώνα. Έχετε ένα τυπικό πρόγραμμα εκπαίδευσης. το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να δεσμευτώ να ακολουθήσω αυτό που αγαπούσα. Η προπόνηση με πιο έμπειρους δρομείς με δίδαξε επίσης πώς να διατηρώ το ρυθμό μου.

Θυμάμαι έντονα την ημέρα που διανύσαμε 7 μίλια. Ένιωθα δυνατός σε όλη τη διαδρομή και όταν τελείωσε θα μπορούσα να είχα συνεχίσει. Αυτό ήταν ένα σημείο καμπής για μένα. Σκέφτηκα: Μπορώ πραγματικά να το κάνω αυτό, προπονούμαι για ημιμαραθώνιο και δεν θα με σκοτώσει. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουνίου 2009 και παρόλο που ήμουν ενθουσιασμένος και ήξερα ότι είχα προπονηθεί σωστά, ήμουν νευρικός να περιμένω με τους 5.000 άλλους δρομείς. Το όπλο έσκασε και σκέφτηκα: Εντάξει, δεν συμβαίνει τίποτα εδώ. Τα μίλια έμοιαζαν να περνούν, κάτι που ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά είναι αλήθεια. Στην πραγματικότητα τελείωσα πολύ πιο γρήγορα από ό,τι νόμιζα - έφτασα στον τερματισμό σε 2 ώρες και 9 λεπτά. Τα πόδια μου ήταν σαν ζελέ, αλλά ήμουν περισσότερο από περήφανη για τον εαυτό μου. Έκτοτε, αυτοπροσδιορίζομαι ως δρομέας. Πραγματικά προπονούμαι για έναν άλλο αγώνα αυτόν τον μήνα. Είμαι απόδειξη ότι με το σωστό σύστημα υποστήριξης, μπορείτε να πάτε σε αποστάσεις που ποτέ δεν φανταζόσασταν δυνατές.

Παρόμοιες αναρτήσεις

*Σχέδιο προπόνησης ημιμαραθωνίου βήμα προς βήμα

*Συμβουλές για τρέξιμο για μαραθώνιο: Βελτιώστε την προπόνησή σας

* Οι 10 κορυφαίοι τρόποι για να διατηρήσετε το τρέξιμο και το κίνητρό σας δυνατά